Foto:Shuchi Kapper

Recent verscheen het rapport ‘Flawed Fabrics’ van SOMO en de Landelijke India Werkgroep (LIW). Hieruit blijkt dat Zuid-Indiase meisjes en jonge vrouwen bij het maken van garens en stoffen ̶ die voor onze kleding gebruikt worden ̶ geconfronteerd worden met uitbuiting en gedwongen arbeid. Dit riep reacties op bij bedrijven en politiek en veel media schreven erover, van regionale tot en met internationale kranten, magazines, websites, blogs, radio en televisie.

Flawed fabrics

Misbruik van jonge vrouwelijke werknemers in de zuid-Indiase textielindustrie

Het rapport ‘Flawed Fabrics maakt duidelijk dat meisjes en vrouwen worden gedwongen lange uren voor lage lonen te werken. Ze verblijven in slaapzalen en mogen het bedrijfsterrein bijna nooit verlaten. De vijf onderzochte fabrieken leveren aan westerse merken, waaronder C&A, H&M en Primark, en aan Bengaalse kledingfabrieken.

Structurele verbeteringen

Nederlandse bedrijven zijn nog nauwelijks actief om deze misstanden aan te pakken. Ondanks het ’Plan van aanpak voor verduurzaming Nederlandse textiel- en kledingindustrie’ van de brancheorganisaties Modint, Inretail en VGT waar de aanpak van gebonden arbeid in Zuid-India onderdeel van uitmaakt, zijn er nog geen structurele verbeteringen gerealiseerd

Zorgwekkend is dat een groot deel van de bedrijven dat in het rapport van SOMO en LIW voorkomt überhaupt niet gereageerd heeft (van de 28 bedrijven reageerden er 18 niet, waaronder HanesBrands). Het is daarom onmogelijk om te weten of deze bedrijven zich bewust zijn van de problemen in hun productieketens en wat zij doen om deze problemen aan te pakken.

Transparantie bedrijven is noodzaak

Kledingmerken en winkelketens publiceren slechts mondjesmaat informatie over hun toeleveranciers. H&M is een uitzondering, op hun toeleverancierslijst staan duizenden productielocaties over de hele wereld waar het Zweedse bedrijf zaken mee doet. Het gaat hier echter enkel over eerste toeleveranciers, kledingproducenten. H&M heeft ook toeleveranciers dieper in de keten, waaronder de spinnerijen in India, in kaart gebracht, maar die informatie maken zij niet openbaar. Op basis waarvan H&M een spinnerij goedkeurt is niet duidelijk. Naar aanleiding van de media-aandacht rondom Flawed Fabrics heeft H&M gemeld de banden met Super Spinning Mills te verbreken. Dat is niet waar SOMO en LIW voor gepleit hebben. In tegendeel. H&M zegt dat Super niet aan de standaarden voldoet. Dat is ook de mening van SOMO en LIW: H&M moet meer inzicht geven in hoe die beoordeling tot stand is gekomen. Zij stellen juist dat H&M méér moeite moet doen om omstandigheden ter plekke te verbeteren. Dit geldt niet alleen voor H&M, maar voor alle bedrijven die afnemen van Indiase fabrieken.

C&A en Primark zijn ook bezig geweest spinnerijen in hun keten in kaart te brengen, maar laten nauwelijks iets los over hoe ze dat doen, welke omstandigheden ze aantreffen en welke impact verbeterinitiatieven hebben.

Politieke reactie

Het is niet alleen aan bedrijven om in actie komen om misstanden aan te pakken, ook politieke betrokkenheid is noodzakelijk. Enkele voorbeelden van (re)acties in het politieke veld:

  • Drie Europarlementariërs (van de conservatieven, sociaaldemocratische en liberale fracties) dienden n.a.v. het rapport schriftelijk vragen in bij de Europese Commissie op 11 november.
  • Op 31 oktober diende Joël Voordewind (ChristenUnie) schriftelijke Kamervragen in, de Minister beantwoordde deze vragen op 14 november.
  • Minister Ploumen kaartte begin november, tijdens haar handelsreis naar India, kinderarbeid en de omstandigheden in de Indiase textielfabrieken aan.

 Media

Niet alleen in Nederland , maar ook internationaal werd het rapport vaak en uitgebreid besproken in de media. Er verscheen onder andere een blog in The Guardian, een artikel in The Times UK en op de site van de Britse Vogue. In Nederland waren het het NOS Journaal, het Jeugdjournaal en de Volkskrant die als eerste publiceerde met meerdere items over het onderwerp. Vele tv-programma’s besteedde er ook aandacht aan (o.a. Hart van Nederland en RTL Nieuws). Alle landelijke kranten publiceerden een artikel, net als vele informatieve sites, inclusief Nederlandse en internationale fashion blogs. Ook op de radio waren de onderzoekers te horen of werd er over het onderwerp gesproken (o.a. FunX, NOS radio 1, Amsterdam FM, BNR, 3FM).

Lees ook de column op Oneworld.nl.