De reactie van de betrokken westerse grootwarenhuizen was voorspelbaar: de import wordt stilgelegd. Vroeger werd nogal eens getalmd. Nu wordt direct ingegrepen met het argument: geloof ons, wij wisten het echt niet, maar nu doen we er wat aan.

De imagoschade wordt beperkt. Maar wie wordt er beter van? Niet de meisjes die er werkten, noch de onderlaag van de lokale samenleving. Die staan op straat, zonder inkomen.

Maatschappelijk verantwoord ondernemen veronderstelt dat bedrijven de werkomstandigheden helpen verbeteren. De betere strategie is dus die lokale bedrijven een tweede en laatste kans geven en samen, in een transparant proces, de overtredingen van de arbeidswetgeving actief tegengaan . Op korte termijn afspraken maken zodat de meisjes die er werken, en op basis van hun leeftijd mogen werken, dat op een eerlijke manier kunnen doen en voor zichzelf en hun familie een inkomen kunnen verwerven.

Het gaat hier om mensonwaardige vormen van uitbuiting, dat is duidelijk, maar zonder meer kappen met de import lost weinig op. Dat kan altijd nog, als het bedrijf geen beterschap toont. Samen de lokale arbeidswetgeving helpen toepassen leidt tot een plus/plus-situatie. Dat getuigt van maatschappelijke betrokkenheid. Laat dat open en bloot gebeuren.

Kristoffel Lieten, Amsterdam, hoogleraar kinderarbeid

Bron: de Volkskrant