{"id":13914,"date":"2018-09-09T13:21:21","date_gmt":"2018-09-09T11:21:21","guid":{"rendered":"https:\/\/www.somo.nl\/nl\/?p=13914"},"modified":"2023-07-10T18:01:53","modified_gmt":"2023-07-10T16:01:53","slug":"10-jaar-na-de-crisis-een-niet-geleerde-les","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.somo.nl\/nl\/10-jaar-na-de-crisis-een-niet-geleerde-les\/","title":{"rendered":"10 jaar na de crisis: een niet-geleerde les"},"content":{"rendered":"\n
\n\t
\n\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\tGeplaatst in categorie:<\/span>\n\t\t\t\t\t
\n\t\t
\n\t\tOpinie\n\t<\/div>\n<\/div>\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\n\t\t
\n\t\t\tGepubliceerd op:<\/span>\n\t\t\t<\/svg>\n<\/span>\n\t\t\t

Geen enkel deel van de financi\u00eble sector zal ongereguleerd blijven!<\/em> Regeringen en parlementen verklaarden het einde van zelfregulering in de financi\u00eble sector en schimmige handel in complexe producten. En last but not least: geen reddingsoperaties meer voor banken!<\/em><\/p>\n

Dat was in 2008, toen de verwoestende financi\u00eble crisis de politici verraste en hen “dwong” om de banken te redden met miljarden van de belastingbetaler \u2013 die vervolgens geconfronteerd werd met bezuinigingsmaatregelen, het spook der werkloosheid of minder pensioen. Tien jaar later, hebben de maatregelen ter bestrijding van de crisis nauwelijks veranderd hoe banken, beleggers of speculanten werken. Erger nog: door nieuwe risico’s en instabiliteit van financi\u00eble markten zijn we nauwelijks iets opgeschoten: zie de recente problemen in Argentini\u00eb en de alsmaar groeiende kloof tussen arm en rijk.<\/p>\n

Hoe kunnen financiele toezichthouders duurzaamheid integreren in hun werk?<\/a><\/p>\n

Wat zagen we over het hoofd? Voor de b\u00fchne werd er van alles geroepen, maar de hervormers lieten de lobbystructuren die altijd hebben aangedrongen op deregulering en zelfregulering opnieuw hun werk doen, en negeerden de zorgen en eisen vanuit de samenleving. We blijven aanmodderen zolang de macht van de financi\u00eble lobby niet doorbroken wordt.<\/p>\n

De alomtegenwoordige financi\u00eble lobby<\/h2>\n

Tot 2008 voerde de financi\u00eble sector een goed uitgeruste en volhardende lobby die niet terugdeinsde voor \u2018hard spel\u2019 en wiens tentakels tot in tal van brancheorganisaties, adviescommissies, hoorzittingen en raadplegingen reiken – waarbij zij vaak de stem van andere belanghebbenden overschaduwt. Politici die overstappen naar de financi\u00eble sector en andersom, het verschijnsel van de draaideurenpolitiek, heeft er ook voor gezorgd dat de belangen van de financi\u00eble sector beter behartigd werden.<\/p>\n

Denk aan het Basel Committee en de vertrouwelijke bijeenkomsten tussen presidenten van centrale banken en de CEO’s van de grootste banken. Eerder dit jaar deed Emily O’Reilly van de Europese Ombudsman een oproep aan de president van de Europese Centrale Bank, Draghi: of hij zijn lidmaatschap van de weinig transparante G30 wilde opgeven. Daar zag Draghi en de ECB niet de noodzaak van in. Of de lobbyist die mij wist te vertellen dat een hoofdonderhandelaar van de Europese Commissie tijdens vertrouwelijke onderhandelingen over handelsverdragen en financi\u00eble diensten met hem telefoneert.
\nAls gevolg van de structurele invloed van de lobby was er geen toezicht om de crisis te voorkomen, en geen maatregelen om het publieke belang te beschermen in tijden van crisis.<\/p>\n

G20 bijeenkomst in Buenos Aires: ministers van financi\u00ebn en centrale bankiers reageren passief op risico\u2019s in de financi\u00eble wereld<\/a><\/p>\n

Te groot om te verslaan<\/h2>\n

In de nasleep van de financi\u00eble crisis heb ik van dichtbij kunnen zien hoe maatschappelijke krachten en instellingen allerlei initiatieven en voorstellen hebben ontwikkeld voor een financieel systeem die in dienst staat van samenlevingen en niet andersom:<\/p>\n