Foto:Mirza Babic/Unsplash

Veel landen met ‘opkomende economieën’ hebben recent de voor- en nadelen van het vrije verkeer van kapitaal ervaren. Na de wereldwijde financiële crisis van 2008 zagen deze landen een enorme instroom van kapitaal. Hoewel investeringen welkom waren om de economie en overheidsbudgetten te stimuleren, resulteerde dit ook in een snelle appreciatie van de wisselkoers, toegenomen overheidsschuld en bedrijfsschulden en zeepbellen van activaprijzen. Bovendien moesten de centrale banken grote en dure deviezenreserves aanhouden om plotselinge geldopnames te kunnen weerstaan.

De negatieve gevolgen van de vrije in- en uitstroom van geld hebben het debat opnieuw aangezwengeld over de vraag of de mobiliteit van internationaal kapitaal moet worden beperkt. Er zijn verschillende manieren om zogenoemde kapitaalcontroles of kapitaalstroombeheersmaatregelen op te leggen, maar het IMF, de OESO en de internationale financiële markten zijn geen voorstanders van dergelijke kapitaalcontroles, terwijl de EU dergelijke beperkingen van kapitaalverkeer verbiedt in haar grondwet en haar vrijhandel en investeringsovereenkomsten.

Om het bewustzijn te vergroten en het debat te stimuleren, heeft Kavaljit Singh, directeur van de Indiase ngo Madhyam, in samenwerking met andere maatschappelijke organisaties zoals SOMO, vier korte beleidsbriefings over het onderwerp geschreven.

Opmerkingen, suggesties en feedback op deze briefings zijn welkom en kunnen per e-mail worden verzonden naar kavaljit.singh[@]gmail.com en mvanderstichele[@]somo.nl.